Een kras op een auto is zó gemaakt. Stel: een kind speelt buiten, vindt een spijker en besluit “voor de grap” een mooie auto te bekrassen. De eigenaar blijft achter met een flinke rekening. Maar wie draait daar eigenlijk voor op? Het antwoord hangt vooral af van de leeftijd van het kind.
Kinderen tot 14 jaar: ouders meestal aansprakelijk
Is het kind jonger dan 14 jaar? Dan is het kind zelf juridisch niet aansprakelijk. In vrijwel alle gevallen zijn de ouders (of wettelijke verzorgers) aansprakelijk voor de schade. De eigenaar van de auto kan de schade dus verhalen op de ouders. Het maakt daarbij niet uit of de ouders er iets aan konden doen: de wet legt deze verantwoordelijkheid bij hen.
14 en 15 jaar: gedeelde aansprakelijkheid
Bij kinderen van 14 of 15 jaar ligt het genuanceerder. Het kind kan zelf aansprakelijk zijn, maar de ouders kunnen ook aansprakelijk blijven. De benadeelde kan de schade vaak verhalen op zowel het kind als de ouders. Ouders kunnen soms onder aansprakelijkheid uitkomen als zij kunnen aantonen dat hen niets te verwijten valt, maar in de praktijk blijft er vaak een (gedeelde) verantwoordelijkheid bestaan.
16 en 17 jaar: kind meestal zelf aansprakelijk
Vanaf 16 jaar geldt dat het kind in principe zelf aansprakelijk is voor de schade die hij of zij veroorzaakt. De eigenaar van de auto zal in dat geval de schade meestal moeten verhalen op de jongere zelf. Ouders zijn dan doorgaans niet meer automatisch aansprakelijk.
Het belang van een goede AVP
Een AVP (Aansprakelijkheidsverzekering Particulieren) is in dit soort situaties echt onmisbaar. Deze verzekering dekt vaak schade die gezinsleden per ongeluk veroorzaken bij anderen. Denk aan een kapotte ruit, een omgestoten laptop, of schade aan een auto.
Let op: baldadigheid kan worden uitgesloten
Wat veel mensen niet weten: schade door opzet of bewuste baldadigheid kan door de verzekeraar worden uitgesloten. Een kind dat expres met een spijker lak beschadigt, kan dus buiten de dekking vallen. Bij jonge kinderen geldt de uitsluiting voor baldadigheid meestal niet, of in elk geval veel minder strikt. De verzekeraar kijkt in zo een geval of er sprake is van opzet. Hierbij wordt opzet dan uitgelegd als een handeling die bewust bedoeld was om schade te veroorzaken.
Vanaf een bepaalde leeftijd (meestal rond 12–16 jaar, afhankelijk van de situatie) kan een verzekeraar wél stellen dat er sprake is van opzet of bewuste vernieling. In die gevallen kan de AVP weigeren de schade te vergoeden. De ouders zullen deze schade dan zelf moeten betalen aan de eigenaar van de auto.
